خارم اگرازخاری خارم تو مپنداری
دانم که مراباگل یک جا تونگهداری
گل راتوبه ان گویی کز عشق معطرشد
ان گل که فقط گل بود درحادثه پرپرشد
سودای تورادارم من از دل از جانم
گفتند که پیدا شو دیدندکه پنهانم
گفتند که پیداکن خودرا وتورا باهم
گفتند که پیداهست درهر نفس ادم
پیداست ومن پنهان من درتن او درجان
یک ان نظری کردم درخودگذری کردم
دیدم که نه دردوری نزدیکتر از نوری
در راه غبور از تو من این همه دورازتو
یک عمر نیندیشم هی هاتو در خویشم
چشم است که بینانیست در عشق که اینها نیست
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
ان لحظه که از نیاز انسان داردنه کم ازهوای حیوان
یک دانهءگندم طلایی از تشت طلاگران بها تر
درحادثه های ناگهانی سالم ز مریض مبتلا تر
اسوده مباش که بی نیازی یک ان دگر پر از نیازی
انجا که تو فرعون زمانی درتیر رس باد خزانی

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
قرن ما شاعر اگرداشت هوابهتر بود
خار هم کمترنبودازگل بسابهتربود
قرن ما شاعر اگرداشت که کبوترباکبوتر
باز با بازنبود شعار پرواز
وای بر ما که تصورکردیم عشق را بایدکشت
در چنین قرنی که دانش حاکم است
عشق رااز صحنه دور انداختن
دیوانگیست
درماندگیست
شرمندگیست
قرن.قرن آتش نیست.قرن یک هوای تازه است
فکرها را شستشوی لازماست
گم شدیم گر درمیان خویشتن
جستوجوی لازم است
نازنین ها از سیاهی تاسپیدی را صفرباید کنیم
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
خرسند شدیم از اینکه امروز
رنگ دکراست نه رنگ دیروز
تا شب نشده رنگ دگر شو
گفتندازاین نکته هزارنکته بیاموز
رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه رزسیاه

میروم خسته و افسرده و زار.................سوی منزلگه ویرانه ی خویش
به خدا میبرم از شهر شما....................دل شوریده و دیوانه ی خویش
میبرم تا که در آن نقطه ی دور................شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه ی عشق.........زین همه خواهش بی جا و تباه
میبرم تا ز تو دورش سازم.....................ز تو , ای جلوه ی امید محال
میبرم زنده به گورش سازم...................تا از این پس نکند یاد وصال
ناله می لرزد , میرقصد اشک................آه بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه ی جوشان گناه............شاید آن به که بپرهیزم من
به خدا غنچه ی شادی بودم................دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله ی آه شدم صد افسوس.............که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست..................میروم, خنده به لب , خونین دل
میروم از دل من دست بدار..................ای امید عبث بی حاصل